Άρθρα, προβληματισμοί και ενημερωτικό υλικό γύρω από την υγεία και την ομοιοπαθητική, με στόχο την έγκυρη και ουσιαστική ενημέρωση.
Η Σημασία της Εξατομικευμένης Θεραπείας
Η Ελπινίκη έχει ξηρό, σπασμωδικό βήχα που χειροτερεύει όταν κινείται και όταν μιλάει, ενώ αισθάνεται το στόμα και το λαιμό της ξηρό.
Ο Κώστας έχει έντονη υδαρή, καταρροή από τη μύτη. Αισθάνεται κάψιμο στα ρουθούνια και στα μάτια και φτερνίζεται συχνά.
Στον Βαγγέλη εμφανίστηκε αργά αργά αδυναμία στο σώμα, αισθάνεται τα βλέφαρα του βαριά, πονάει λίγο ο λαιμός και αρκετά το κεφάλι του και θέλει την ησυχία του.
Ο Σταύρος δούλευε το πρωί ελαφρά ντυμένος στο κρύο και το βράδυ ανέβασε απότομα υψηλό πυρετό ενώ έχει μια αγωνία για αυτό που του συμβαίνει.
Ο γιατρός είπε σε όλους ότι έχουν ίωση και τους σύστησε το ίδιο φάρμακο.
Είναι ίδιοι αυτοί οι οργανισμοί;
Όχι φυσικά!
Στην ομοιοπαθητική μας ενδιαφέρει να καταλάβουμε τον διαφορετικό τρόπο που εκφράζεται ο κάθε οργανισμός σε σωματικό, συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο.
Για το λόγο αυτό συστήνουμε διαφορετικό ομοιοπαθητικό φάρμακο, σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός ξεχωριστά.
Μόνο έτσι μπορούμε να κινητοποιήσουμε το συγκεκριμένο ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον παράγοντα που προκαλεί ανισορροπία στον οργανισμό.
«… ο καλύτερος ομοιοπαθητικός είναι αυτός που είναι απαλλαγμένος από προκαταλήψεις, έχει καθαρή αντίληψη, παρατηρεί προσεκτικά και καταγράφει με ακρίβεια την εικόνα της ασθένειας» S. Hahnemann, Organon of medicine, aphorism 83
Η Κρίση της Σύγχρονης Ιατρικής Προσέγγισης
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο
Ακούμε συνεχώς για τις εξελίξεις των επιστημών υγείας ………. παρατηρούμε όμως ότι το επίπεδο υγείας στον δυτικό κόσμο πέφτει.
Ζούμε περισσότερα χρόνια αλλά ………. πόσα από αυτά τα χρόνια τα ζούμε υγιείς;
Η σύγχρονη φαρμακολογία παρουσιάζει συνεχώς νέα φάρμακα αλλά ………. το κόστος της φαρμακευτικής δαπάνης, άρα και η ανάγκη για τη χρήση φαρμάκων, συνεχώς αυξάνει. Μήπως τελικά δεν είναι αποτελεσματικά;
Η παιδική θνησιμότητα μειώθηκε όμως ………. τα παιδικά χρόνια νοσήματα (αλλεργίες, αυτοάνοσα, καρκίνος κα) αυξάνουν.
Έχουμε εξειδικευμένες μετρήσεις βιολογικών παραμέτρων παρόλα αυτά ………. ο χρόνιος πόνος αυξάνει σε συχνότητα και παραμένει ένας άλυτος γρίφος, ενώ “οι εξετάσεις είναι καλές”. Το ίδιο ισχύει και για άλλες καταστάσεις όπως η ημικρανία, οι εμβοές, η ινομυαλγία…
Μήπως ο ελέφαντας είναι στο δωμάτιο αλλά πεισματικά δεν θέλουμε να τον δούμε;
Μήπως ήρθε ο καιρός να παραδεχτούμε ότι το μοντέλο που προσεγγίζουμε την υγεία χρειάζεται αναθεώρηση;
Μήπως πιο ολιστικά συστήματα όπως η ομοιοπαθητική αξίζουν αναγνώρισης και καταξίωσης;
Αν πάρουμε την απόσταση που είναι πάντα απαραίτητη για να δούμε καθαρά, η απάντηση είναι προφανώς ΝΑΙ !
Πονάω vs Υποφέρω
Το πιο σύγχρονο υγειονομικό μοντέλο έχει αρχίσει επιτέλους να κάνει μια στροφή πλησιάζοντας αυτό που εδώ και πάνω από 200 χρόνια η ομοιοπαθητική γνωρίζει και εφαρμοζει σε ότι αφορά στον πόνο και στο υποφέρειν.
Ενώ ο πόνος αφορά συνήθως το φυσικό σώμα, το υποφέρειν (το βάσανο, η ταλαιπωρία) είναι κάτι ευρύτερο και υπαρξιακό που μπορεί να απειλήσει τη συνοχή του ανθρώπου κλονίζοντας την αξιοπρέπεια, την ελπίδα και την κοινωνική σύνδεση.
Η ολιστική προσέγγιση της ομοιοπαθητικής αναγνωρίζει το πολυδιάστατο και αδιαίρετο της ανθρώπινης ύπαρξης δηλαδή το σωματικό, νοητικό, ψυχολογικό, πνευματικό και κοινωνικό επίπεδο. Δε ζητά δηλαδή από το γιατρό απλά να τακτοποιήσει τους σωματικούς πόνους.
Αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να υπάρξει υγεία μέσα στην αρρώστια. Ότι η ασθένεια είναι η ευκαιρία και η αφορμή του ανθρώπου να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του, να βρει νέο νόημα και σκοπό ακόμη και μέσα σε μια ανίατη ασθένεια.
Η ομοιοπαθητική δεν αντιμάχεται τον τρόπο που εκφράζεται ο οργανισμός, δηλαδή τα συμπτώματα του, αλλά τα αγκαλιάζει. Τα χρησιμοποιεί σαν πυξίδα ώστε να οδηγήσει τον οργανισμό στην ίαση.
Το ίδιο προτείνει και το νέο μοντέλο υγείας υποστηρίζοντας ότι η αποδοχή και αναγνώριση των επώδυνων πλευρών της ανθρώπινης ύπαρξης είναι δείγμα μιας “υγιούς” ζωής.
Και αντίστροφα, κάποιος “υγιής” μπορεί να είναι μια ύπαρξη που υποφέρει έχοντας προβλήματα ανθεκτικότητας και εσωτερικής δύναμης, μην μπορώντας να βρει νόημα στις καταστάσεις που βιώνει.
Atopic march
Ο Κωστάκης από τα πρώτα χρόνια της ζωής του είχε ξηρό δερματάκι. Η μαμά του εκτός από την ενυδατική κρέμα, στα πιο ‘δύσκολα” σημεία έβαζε και λίγη κρέμα κορτιζόνης. Η μαμά ήταν χαρούμενη.
Όταν πήγαινε στο νηπιαγωγείο, παρουσίασε έκζεμα στα δάκτυλα των χεριών και στις κνήμες με αρκετή φαγούρα. Έτσι επισκέφθηκε το δερματολόγο που έδωσε μια “φτιαχτή” αλοιφή με κορτιζόνη. Την έβαζε και μεγάλα διαστήματα μέχρι τα μισά του δημοτικού οπότε και το έκζεμα σιγά σιγά εξαφανίστηκε. Και ο δερματολόγος ήταν χαρούμενος.
Μετά από περίπου ένα χρόνο εμφανίστηκαν κάποιες τροφικές αλλεργίες και αμέσως μετά αλλεργική ρινίτιδα την άνοιξη η οποία εξελίχθηκε. Εμφανιζόταν σχεδόν όλο το χρόνο. Η παιδίατρος τα αντιμετώπιζε με σπρέι και αντιισταμινικά και ήταν χαρούμενη.
Εν τω μεταξύ από τη δευτέρα δημοτικού όταν κρυολογούσε έχει ανάγκη από εισπνεόμενα και μετά από ένα χρόνο διαγνώστηκε με άσθμα. Έπαιρνε φάρμακα για αυτό μέχρι και το γυμνάσιο οπότε και το άσθμα σχεδόν υποχώρησε. Ο πνευμονολόγος ήταν χαρούμενος.
Ο Κώστας είναι φοιτητής και αποφάσισε να κάνει ομοιοπαθητική γιατί τα τελευταία χρόνια έχει κάποιες φοβίες και δεν κοιμάται καλά. Η ομοιοπαθητικός του εξήγησε ότι υπάρχει μια συνέχεια στην πορεία της υγείας του. Τον προετοίμασε ότι σε περίπτωση που εμφανιστούν κάποια από τα παλιά συμπτώματα, θα πρέπει να έχουν συνεχή επικοινωνία ώστε να διαχειριστούν τις καταστάσεις με τρόπο που ο οργανισμός δεν θα “καταπιεστεί” και πάλι. Συμφώνησε μαζί της και η ομοιοπαθητικός ήταν χαρούμενη.
Urtica Urens: Όταν η Τσουκνίδα Θεραπεύει
Είναι η γνωστή μας τσουκνίδα. Αν έχει τύχει να σας ακουμπήσει ποτέ, μπορείτε να θυμηθείτε τι αισθανθήκατε; Ίσως αυτή η ανάμνηση σας βοηθήσει να αντιληφθείτε εν μέρει πώς δρα η ομοιοπαθητική.
Στην ομοιοπαθητική τη γνωρίζουμε ως urtica urens. Το μοτίβο που διατρέχει τα συμπτώματα του οργανισμού που χρειάζεται το ομοιοπαθητικό φάρμακο urtica urens είναι το αίσθημα καψίματος ή σαν τσιμπιές με κνησμό σε διάφορα όργανα και καταστάσεις, που χειροτερεύουν με το άγγιγμα και τη ζέστη.
Παραδείγματα είναι τα εξανθήματα που θυμίζουν ή είναι κνίδωση (ουρτικάρια), με κοκκινίλες ή πομφούς με φαγούρα ακόμη και αγγειοοίδημα. Μπορεί να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται ξαφνικά και να βελτιώνονται με κάτι δροσερό.
Είναι χρήσιμη μετά από τσιμπήματα εντόμων, μέδουσας ή οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση με αυτή την εικόνα, όπως συμβαίνει συχνά και σε περιστατικά αλλεργίας μετά από κατανάλωση οστρακοειδών.
Επίσης βοηθά σε καταστάσεις που μπορεί να συνδέονται με ρευματισμούς όπως και σε περιπτώσεις ουρικής αρθριτιδας όταν φυσικά τα συμπτώματα ταιριάζουν.
Συχνή είναι και η χρήση της σε μαστίτιδα με νηγμώδη και καυστικό πόνο στο στήθος ή ακόμη και σε λοιμώξεις του ουροποιητικού με τα χαρακτηριστικά αυτά συμπτώματα.
Ο ομοιοπαθητικός γιατρός θα αποφασίσει αν θα συνταγογραφήσει την urtica urens εξετάζοντας τον οργανισμό σαν ένα ενιαίο σύνολο σώματος, νόησης και συναισθήματος και όχι μόνο με βάση τα παραπάνω συμπτώματα.